I.124-141
Intereā magnō miscērī
murmure pontum
ēmissamque hiemem sēnsit
Neptūnus et imīs
stāgna refūsa vadīs,
graviter commōtus, et altō
prōspiciēns summā placidum
caput extulit undā.
Disiectam Aenēae tōtō videt
aequore classem,
flūctibus oppressōs Trōas
caelīque ruīnā;
nec latuēre dolī frātrem
Iūnōnis et īrae.
Eurum ad sē Zephyrumque vocat, dehinc
tālia fātur:
"Tantane vōs generis tenuit
fīdūcia vestrī?
iam caelum terramque meō sine
nūmine, ventī,
miscēre et tantās audētis
tollere mōlēs?
Quōs ego -- sed mōtōs
praestat compōnere flūctus.
Post mihi nōn similī poenā
commissa luētis.
Matūrāte fugam rēgīque
haec dīcite vestrō:
nōn illī imperium pelagī
saevumque tridentem,
sed mihi sorte datum. tenet ille
immānia saxa,
vestrās, Eure, domōs; illa
sē iactet in aulā
Aeolus et clausō ventōrum
carcere rēgnet."