I.142-156

Sīc ait, et dictō citius tumida aequora plācat

collēctāsque fugat nūbēs sōlemque redūcit.

Cymothoē simul et Trītōn adnixus acūtō

dētrūdunt nāvīs scopulō; levat ipse tridentī

et vastās aperit syrtīs et temperat aequor

atque rotīs summās levibus perlābitur undās.

ac velutī magnō in populō cum saepe coorta est

sēditiō saevitque animīs ignōbile vulgus

iamque facēs et saxa volant, furor arma ministrat;

tum, pietāte gravem ac meritīs sī forte virum quem

cōnspexēre silent arrēctīsque auribus astant;

ille regit dictīs animōs et pectora mulcet:

sīc cūnctus pelagī cecidit fragor, aequora postquam

prōspiciēns genitor caelōque invectus apertō

flectit equōs currūque volāns dat lōra secundō.

Dēfessī Aeneadae quae proxima lītora cursū

contendunt petere, et Libyae vertuntur ad ōrās.

est in sēcessū longō locus: īnsula portum

efficit obiectū laterum, quibus omnis ab altō

frangitur inque sinūs scindit sēsē unda reductōs.

hinc atque hinc vastae rūpēs geminīque minantur

in caelum scopulī, quōrum sub vertice lātē

aequora tūta silent; tum silvīs scaena coruscīs

dēsuper, horrentīque ātrum nemus imminet umbrā.

fronte sub adversā scopulīs pendentibus antrum;

intus aquae dulcēs vīvōque sedīlia saxō,

Nymphārum domus. hīc fessās nōn vincula nāvīs

ūlla tenent, uncō nōn alligat ancora morsū.