I.198-222
"Ō sociī (neque enim ignarī sumus ante malōrum),
Ō passī
graviōra, dabit deus hīs
quoque fīnem.
Vōs et Scyllaeam rabiem
penitusque sonantīs
accestis
scopulōs, vōs et Cyclōpia saxa
expertī:
revocāte animōs maestumque timōrem
mittite; forsan
et haec ōlim meminisse iuvābit.
per variōs casūs, per tot discrīmina rērum
tendimus
in Latium, sedēs ubi fata quietās
ostendunt;
illīc fās rēgna resurgere Troiae.
Dūrāte, et vōsmet rēbus
servāte secundīs."
Tālia voce refert curīsque ingentibus aeger
spem
vultū simulat, premit altum corde
dolōrem.
Illī sē praedae accingunt dapibusque futūrīs:
tergora
diripiunt costīs et
viscera nudant;
Pars in frusta secant veribusque
trementia fīgunt,
lītore
aena locant aliī flammāsque
ministrant.
Tum victū revocant vīrīs, fūsīque
per herbam
implentur
veteris Bacchī pinguisque ferīnae.
Postquam
exēmpta famēs epulīs mēnsaeque remōtae,
āmissōs
longō sociōs sermōne requīrunt,
spemque
metumque inter dubiī, seu vīvere crēdant
sīve
extrēma patī nec iam exaudīre
vocātōs.
praecipuē
pius Aenēās nunc ācris Orontī,
nunc
Amycī cāsum gemit et crūdēlia sēcum
fāta
Lycī fortemque Gyān fortemque Cloanthum.