I.314-347
cui māter
mediā sēsē tulit obvia silvā
virginis ōs
habitumque gerēns et virginis arma
Spartānae, vel
quālis equōs Thrēissa fatīgat
Harpalycē
volucremque fugā praevertitur Hebrum.
namque umerīs
dē mōre habilem suspenderat arcum
vēnātrīx dederatque
comam diffundere ventīs,
nūda genū
nōdōque sinūs
collēcta fluentīs.
ac prior "heus," inquit, "iuvenēs, mōnstrāte,
meārum
vīdistis sī
quam hīc errantem forte sorōrum
succīnctam pharetrā
et maculōsae tegmine lyncis,
aut spūmantis
aprī cursum clāmōre prementem."
Sīc Venus et
Veneris contrā sīc fīlius orsus:
"nūlla tuārum audīta mihī neque vīsa sorōrum,
ō quam
tē memorem, virgō? namque haud
tibi vultus
mortālis nec
vōx hominem sonat; ō, dea certē
(an
Phoebī soror? an Nymphārum sanguinis ūna?),
sīs fēlīx
nostrumque levēs, quaecumque, labōrem
et quō
sub caelō tandem, quibus
orbis in ōrīs
iactēmur doceās:
ignārī hominumque
locōrumque
errāmus ventō
hūc vastīs et flūctibus āctī.
multa tibi
ante ārās nostrā
cadet hostia dextrā."
Tum Venus: "haud equidem tālī
mē dignor honōre;
virginibus Tyriīs
mōs est gestāre pharetram
purpureōque altē
sūrās vincīre
cothurnō.
Pūnica rēgna
vidēs, Tyriōs et Agēnoris urbem;
sed fīnēs
Libycī, genus intractābile
imperium Dīdō
Tyriā regit urbe profecta,
germānum fugiēns.
longa est
iniūria, longae
ambāgēs; sed
summa sequar fastīgia rērum.
huic coniūnx
Sychaeus erat, dītissimus agrī
Phoenīcum, et
magnō miserae dīlēctus amōre,
cui pater
intāctam dederat prīmīsque iugārat
ōminibus. sed rēgna Tyrī germānus habēbat
Pygmaliōn,
scelere ante aliōs immānior omnīs.