I.520-560
Postquam introgressi et coram data copia fandi, 520
maximus Ilioneus placido sic pectore coepit:
'O Regina, novam cui condere
Iuppiter urbem
iustitiaque dedit gentis frenare superbas,
Troes te miseri, ventis maria omnia vecti,
oramus, prohibe infandos a navibus ignis, 525
parce pio generi, et propius res aspice nostras.
Non nos aut ferro Libycos populare
Penatis
venimus, aut raptas ad litora vertere praedas;
non ea vis animo, nec
Est locus, Hesperiam Grai cognomine dicunt, 530
terra antiqua, potens armis atque ubere
glaebae;
Oenotri coluere viri; nunc fama
minores
Italiam dixisse ducis de nomine gentem.
Hic cursus fuit:
cum subito adsurgens fluctu nimbosus
Orion 535
in vada caeca tulit, penitusque procacibus austris
perque undas, superante salo, perque invia saxa
dispulit; huc pauci vestris adnavimus
oris.
Quod genus
hoc hominum? Quaeve hunc tam barbara
morem
permittit patria? Hospitio prohibemur
harenae; 540
bella cient, primaque vetant consistere terra.
Si genus humanum et mortalia temnitis
arma
at sperate deos memores fandi atque
nefandi.
'Rex erat Aeneas nobis, quo iustior alter,
nec pietate fuit, nec
Quem si fata
virum servant, si vescitur aura
aetheria, neque adhuc crudelibus occubat umbris,
non metus; officio nec te certasse priorem
poeniteat. Sunt et Siculis regionibus
urbes
armaque, Troianoque a
sanguine clarus Acestes. 550
Quassatam ventis liceat subducere classem,
et silvis aptare trabes et stringere remos:
si datur Italiam, sociis et rege recepto,
tendere, ut Italiam laeti Latiumque
petamus;
sin absumpta salus, et te, pater optime
Teucrum, 555
pontus habet Libyae, nec spes
iam restat Iuli,
at freta Sicaniae saltem sedesque paratas,
unde huc advecti, regemque petamus Acesten.'
Talibus
Ilioneus; cuncti simul ore fremebant
Dardanidae. 560